soms wordt ik depressief van de mensen

om me heen, vraag ik me af: 'was dit nou werkelijk nodig?'

was dit nou wérkelijk nodig?! dan heb ik de neiging om iemand

recht in z'n gezicht te zeggen wat ik van hem/haar vindt. natuurlijk

wordt ik daar niet populairder van, het tegendeel is waar. dus hou

ik wijselijk mijn mond. niet dat ik dat écht kan, mijn mond is mond lijdt

aan Gilles de la Tourette. maar dan de erge versie: 'Ik erger me dood

aan jou, weet je dat je een verschrikkelijke lul bent? zal ik je wurgen!'

dat soort zinnen komen letterlijk uit mijn mond, ik snap werkelijk waar

Net het koffiezetapparaat gemold....

Gister avond naar de zomerfeesten geweest.

Kennis hier, Kennis daar.

Als een fatsoenlijk opgevoed meisje ga ik

fatsoenlijk gekleed en op een fatsoenlijk tijdstip

weer naar huis.

 

Net een sprookje he? Geef me maar een emmertje...

Het sloeg gewoon werkelijk nergens op:

Er is géén moeder die me in de gaten houdt, geen zus

die een oogje in het zeil kan houden. De enige 2 nanny's

die op dit moment in mijn huis verblijven zijn 2 honden!

Wat bezielde mij in hemelsnaam? Ik had me ladder zat kunnen

drinken, me vol kunnen spuiten in een donker steegje en 

een wietcoma kunnen roken als ik dat wilde. Zonder dat een

vaag figuur in een donkere woonkamer bij terug komst het

licht aan doet en op een sarcastische toon vraagt:

'leuk gehad schat!' en mij vervolgens voor de rest van mijn leven

huisarrest geeft..

 

Zo! En laten we nou maar even kijken of ik koffie kan zetten...

 

 

AaaAAAaahhHHhhhGgGGggGrrRrrRRr...!!!!!!

eindelijk eens een heel lang stuk geschreven,

is het helemaal verdwenen!!!

toen niknock nog een klein, klein,

heel klein meisje was had ze een hoofd vol

met blonde krulletjes. toen niknock nog een

klein, klein meisje was had ze heel blond steil

haar. toen niknock een klein meisje werd had ze

opeens bruin steil haar. en daar baal ik een beetje van.

want ik was juist zo blij met die blonde krullen. dus kwam

ik een week geleden in opstand. ik pikte het niet langer

meer dat mijn haar niet blond wilde worden en niet meer

wilde krullen. als moedernatuur zelf geen actie wil ondernemen,

dan doet de verffabriek dat wel voor mij!

maar ik was niet de enige brunette op deze wereld die ook

blond wilde zijn: hedwig wilde ook wel eens blond zijn.

we zijn op de fiets gesprongen en hebben in de stad een bus

met verf gehaald waarvan je haar een tint lichter wordt.

we hebben ons haar er 2 keer mee gedaan. ik had alleen 1 ding

over het hoofd gezien: 'pray werkt na behandeling langer door'

het scheen dat je haar door warmte een tint lichter werd. zelf

merkte ik er geen ene reet van. laten we zeggen dat het geen

effect had op mijn bruine haren. ik was verdoemd tot brunette.

ik moest het maar onder ogen komen: ik wordt nooit meer blond.

de volgende dag ging ik naar de kapper, zoals je weet worden je haren

op het einde altijd droog gemaakt. ik zat niets vermoedend in die stoel

een praatje te maken met de kapster, ik werp even een blik in de spiegel

en schrik me een ongeluk, hoedje, hartaanval, enz: mijn haar was licht

geworden! goeie genade! eigenlijk zou ik uit mijn stoel moeten springen,

op mijn blote knieen god moeten bedanken en 'halleluja' moeten

schreeuwen. maar ik dacht alleen: 'mijn bruine haren!'

 

 

je zou verwachten dat ik, nadat

ik de exorcist had gezien, mijn lesje wel

had geleerd. namelijk: ' je kan niet naar enge

films kijken doos!'

helaas is het tegendeel waar, ridder schijtlaars

moest gister weer eens iets doen wat ze

eigenlijk helemaal niet zou moeten doen...

ik had namelijk samen met impie 'an american haunting'

gekeken... en als er iets is waar ik niet tegen kan dan

zijn dat wel films over geesten, duivels, klapperende deuren, etc.

in het begin heb ik 2 keer heel hard gegild, maar daarna

ging het wel weer. naja.. oké, ik geef toe..

misschien had ik ook wel niet moeten kijken...

je zet een bert&ernie CD op, zet je

neefje in z'n stoeltje en van te voren heb

je een broodje met jam voor hem gemaakt.

terwijl je hem stukjes brood voert kun je je

zang technieken verbeteren en hoe harder en

falser je zingt, hoe mooier je neefje het gaat

vinden. als je er dan ook nog een paar leuke

danspasjes met z'n bord erbij doet komt ie niet

meer bij van het lachen. jah, niknock heeft zich erg

voor lul moeten zetten om haar neefje aan het lachen

te maken, misschien was het niet zo slim om dat

onder het eten te doen. want op een geven moment

vielen er stukjes brood uit z'n mond en was hij nat

van al het drinken dat uit z'n mond liep...

je moet dan niet verwachten dat ie daarna weer rustig

is, nee hoor.. je neefje blijft de hele dag vrolijk. behalve

als je er even niet bent omdat je naar de wc moet...

en natuurlijk moet je dan ook een keer een luier verschonen.

nou moet je weten dat dat iets is wat ik nog nooit heb gedaan.

en het was dit keer extra moeilijk, omdat ik david (neefje)

alvast een schone luier in zijn handjes had gedrukt zodat

ie even iets te doen had. maar dat kind was zo melig, net

toen ik z'n billen aan het afvegen was begon ie heel hard met

z'n kont te shaken en te gieren van het lachen. je kunt je

vast wel voorstellen dat ik niet meer bij kwam van het lachen,

ik was ook een beetje melig geworden...

uiteindelijk heb ik zijn luier verkeerd om gedaan en was ik

vergeten om zijn romper er nog overheen te doen...

na pootjebadende voeten, uitgelopen mascara,

heb je ook wel eens het gevoel dat je

heel dom over komt? dat je je gewoon zo dom

voelt dat je wel door de grond kunt zakken van schaamte?

van dat soort momenten heb ik al een heel archief vol.

het begint bij de A van alle daagse dingen. daarmee bedoel

ik kleine spellingsfoutjes die ik heel vaak maak met brieven

schrijven en woorden uitspreken maak.

daarna komt de I van intelligentie, daar ben ik helemaal

niet goed in. als je me vraagt wat 16 - 54 is kom ik daar na

15 minuten nog niet achter, of ik kom er achter en ontdek

achteraf dat ik het fout heb uitgerekend.

na de I komt de B van blunders, daarmee is de helft

van mijn archief gevuld. de ergste was dan toch wel dat ik

een keer samen met de prullenbak onderuit ben gegaan in de klas.

of die ene keer dat dat ik naast mijn stoel ging zitten en mijn flesje met

limonade per ongeluk over mezelf heen gooide is misschien wel erger.

weet je, we maken er gewoon een top 3 van, want die ene keer dat ik iets

heel naars over iemand zei terwijl diegene gewoon naast me stond en ik

dat niet door had was ook wel heel erg dom. eigenlijk kun je zeggen

dat dat heel gemeen was... maarjah, ik ben nou eenmaal een bitch

zo nu en dan.

en als we de B hebben gepasseerd komen we bij de D van dementie.

ik moet zeggen dat ik niet veel dingen vergeet, maar als ik

ze vergeet...

net zoals die ene keer dat ik met een vriendin naar toneelles zou

gaan. en die ene keer dat ik met een vriendin zou gaan fietsen

en ook gewoon niet ben op komen dagen, omdat ik het

vergeten was...

en zo heb ik nog wel talloze dingen andere dingen waarvoor

ik me wel eens schaam... maarjah, wie niet...?

op school zijn we al druk bezig om een profiel

te gaan kiezen, en vandaag gingen we met alle

3Havo klassen naar hogeschool arnhem om allerlei

work shops te gaan volgen. en om een beetje een idee

te krijgen hoe zo'n grote school in elkaar zit.

bij aankomst moeten we even wachten, maar worden

we al gauw in een grote, soort van bioscoopzaal, geduwd.

als iedereen goed en wel zit begint een mannetje met in een

keurig pak, bril en compleet met een adolfscheiding een 'inleiding'

te geven. die blijkt te bestaan uit een powerpoint presentatie van

43 dia's en al gauw vertelt meneer dat hij het niet kan hebben als

hij onderbreekt wordt. iedereen luisterd 'aandachtig' naar de opdringerige

man die wel hele moeilijke woorden gebruikt. als er 2 mensen iets te laat

binnen komen wordt meneer al zenuwachtig, maar als 1 iemand begint te

kuchen vraagt hij al om stilte. en als er weer iemand moet kuchen springt

hij zowat uit z'n naad: 'ik wil ook wel gewoon weg gaan hoor! ik doe dit niet

voor m'n plezier, ik heb wel belangrijkere dingen te doen!' oké... natuurlijk

wordt dit een soort van spelletje voor 3havo'ers en gaan er meer mensen kuchen.

en, echt waar.. ik heb nog nooit iemand zo uit z'n slof zien schieten! die man werd

echt gewoon zo boos! 'ik doe dit voor jullie! jullie moeten blij zijn dat ik dit doe,

vroeger had ik niks te kiezen, toen deed mijn vader dat voor mij!' 'blaf, blaf,blaf'

opeens trekt die man z'n pak uit en blijken we in een 'profielkeuze show' te zitten....

meneer zet gauw een pruik en een zonnebril op en dan begint de show pas echt...

 

maar hier bleef het niet bij! ik ben trouwens nog nooit zo erg voor de gek

gehouden als toen. echt waar, ik ben nog nooit ergens zóó erg ingetrapt gewoon!

maar wat ik je zo ga vertellen, dat sloeg echt gewoon alles...

 

bij de work shop van N&G moesten we weer naar de zaal, daar zaten

een stuk of 6 meiden die allemaal studeerden bij de 'han' en een man die

2 weken geleden, het was een man van 65 ofzo.., was geschept door een

vrachtwagen samen met zijn vrouw. hij had zijn schouder gebroken, zijn been

gebroken, een hersenletsel opgelopen, kon z'n kaken niet van elkaar halen en

hij kon niet meer op woorden komen. en die meisjes die lieten ons zien hoe

je iemand die dat heeft gehad moest behandelen, maar onder 1 voorwaarde:

we moesten heel stil zijn. echt waar, ik kon gewoon niet naar de man kijken.

hij was echt zo zielig! hij kon de hele tijd niet op woorden komen, woorden

ook niet goed uitspreken en je zag gewoon aan hem dat hij veel pijn had.

en toch haalden mensen het gewoon in hun hoofd om te gaan lachen of

om te gaan zitten fluisteren! maarjah, ik had het veel te druk om niet naar

die man zitten te kijken, want ik kon het echt gewoon niet aanzien. na een

kwartier is het zo'n beetje afgelopen en geeft 1 van die meisjes de microfoon

aan die meneer:' dan geef ik nu het woord aan meneer klaas' heeft die man

nou nog niet genoeg meegemaakt, denk ik. springt die gast opeens uit z'n

rolstoel en zing nog net niet het liedje 'I feel good', maar gaat ons zitten

vertellen dat we in de zeik zijn genomen, alweer...

 

'geen commentaar.....'